::mahukan penukaran::

Salam.. wahh lame gile sy tak update blog.. humm biase laaa.. amat keterlaluan kesibukan sy sejak akhir-akhir ni(pdhal x bz mn pn)hehe.. ok ok.. tak kisah tentang itu.. ade la sedikit dua dikit hal yang menyebabkan sy tak update blog(sng cte, ila xde idea nk update ape)

hari ni baru ade idea nak mengarang.. macam mane sy ley ade idea plak nak mengarang?? ntah..... tibe-tibe je.. maybe sebab connection amat laa bagus.. well...... tawu je la tenet kat rumah macm mana.. amat laju.. kadang-kadang belum sempat click, dah kuar laman web yang nak d'search(nmpk beno nipu nye yong)

hehe... bukan tipu laaa tapi nak cube gambarkan betape lajunye tenet kat rumah.. wahhh... bangge gile kamu ila... tak elok.. opsss.. ok ok.. sy tak bangge malah bersyukur yang teramat sangat... amin.. (tadah tangan gsok muke) 

so kesimpulannye sekarang sy ade kat rumah(hometown)sedang menghabiskan sisa-sisa cuti sem selama 20hari.. agak lame... (:

eh, ehh.. dah panjang sy celoteh... so back to my title post la.. PENUKARAN.. hahh!! tukar plak..wachakkk... bertukarrr.... huhh!! apenye? tukar jantina? haishh.. nope! (sy bangge jadi salah sorang daripada kaum hawa) tukar baju? tiap hari..(mcm xmsk akl je bab tkr bju pn nk bgtwu dlm blog) sume orang tukar baju kot.. then?? tukar blog title laa.. tapi tibe-tibe je rase macam nak tukar jadi 
::cacatan qaseh-ila or ::cacatan harian qaseh-ila

tapi........ ade sedikit masalah problem.. setelah dipikir-pikir, kalau sy ambik tajuk ::cacatan harian qaseh-ila:: bermakne sy kena tulis semua(almost)tentang ape yang jadi pade sy dalam mase sehari tuh.. hishh.... tak semua bende kite ley share with other right? tambahan pulak sy ni bukan la seorang yang pandai nak menulis ni.. semua depend pade mood.. tak kan la tiap-tiap hari nak update blog(kmpom2 ley amek story tu then wat nOvel) tak mo la sampai macam tuh.. sy bukanye artis pun kan.. adeyshh... jemm terus.... 

haaaa... tapi kalau pikir-pikir untuk kedua kalinye, sy ni bukanye bodoh tahap stupid sangat sampai tak ley nak menulis alaa-ala mengarang.. tak pe..... nothing imposible kan.. tak cube tak tawu.. kalau nak story pun story bende yang agak-agak patut laa.. ila ade akal.. ade otak.. so boleh pikir mane yang patut n mane yang tak patut.. dah, dah.... tak payah nak serabutkan kepale.. try je yang mane mampu.. mengarang ni kene tulus dari hati.. ape-ape pun semua kene ikhlas.. kalau ikhlas, insyaallah.... dont worry.. 

(wahhh.... amat +ve.. membina!!)

kenape qaseh-ila......?? name sy kah? enggak ahh..... (#,# )

tentang name qaseh-ila.. mesti ade yang tanye kenape qaseh-ila tu tak lekang kat blog ni(ade ke yang tnye?)heee.... ade kot.. ok.... sebab ape? sebab........ sy rase amat selesa bila gunakan name tersebut.. name sy dalila tapi member-member panggil ila.. sy suke sangat name qaseh(dia pn ske gak) so..... sy cantumkan qaseh+ila = qaseh-ila..

tentang pemilihan tajuk, nanti sy try tanye pendapat si awak-awak sy, tajuk mane yang agak-agak sesuai sy nak digunekan untuk tajuk blog ni.. so dalam mase terdekat ni(after dpt jwpn dr si awak-awak)sy akan segera melakukan penukaran... insyaallah...

chill~ 

::hello december::

DECEMBER INI~

pejam celik pejam celik pejam celik(bpe byk pjm clik ni ila?) dah...!! nahh!! amek..!! wahhh dah bulan 12 dah kan? cepat sangat mase berlalu. tengok tengok sy dah nak masuk 2 puluh 2 tawun. macam tak caye je. rase macam dah tua la plak. dah boleh kawen dah. hehe(sdkt kgatalan) tapi sebenarnye tak puas lagi hidup dengan umur 2 puluh satu ni laa. teeetttt!! berhentilah engkau masa. kalau la mase tu boleh benti, mesti best. tapi bende tu mustahil sebab kita tak boleh bentikan mase. tak boleh tentukan mase. tak boleh lambatkan mase. so ape ape pun kita kena follow je setiap mase yang kita ade, walaupun mase tu kadang kadang memang memenatkan. betul tak? sape yang setuju, sy ucapkan trimass & pade yang tak setuju, tak pe. sy hormat keputusan anda sebab masing masing ade pendapat & pandangan sendiri.

kalau diberi peluang, sy tak nak tempuh bulan 2 belas ni. tak nak..... sangat, sangat tak nak. sebab tiba tiba sy rase macam tak cukup kuat. tak cukup kuat untuk berdiri seorang. tak cukup kuat untuk berjalan sorang sorang. tak cukup kuat untuk mendiamkan diri sorang sorang. tak cukup kuat untuk tidak menginform  yang sy dah pun habis kelas & sekaligus sudah berade di hostel pade seseorang. tak cukup kuat untuk bangun tidur tanpa mengwishkan mownink pade seseorang. tak cukup kuat untuk sebelum tidur tidak mengwishkan nite pade seseorang. seseorang yang sy sayang sangat, sangat. sangat, sangat sayang. 

tapi............ sy tak mampu buat ape ape sebab dia dah pun buang sy. buang sy jauh, jauh, jauh sangat. buang sy tepat jam 0002 bersamaan 1 DEC 2010. sebab tu la kalau boleh sy tak nak face bulan 2 belas ni. sakit... takut.. kecewe.. terluka.. sy tak tawu sape punce semua ni.

 sy?

 mungkin ye, mungkin tidak. 

dia?

 mungkin ye, mungkin x.

 keadaan? 

mungkin, maybe.

 perasaan?

 maybe kot. 

keegoan?

 ye.... keegoan. 

kerana keegoan kami berdua, kedaan jadi bertambah teruk bertambah buruk. pada awalnya memang kami tidak bergaduh. kami cume sedikit dingin. 

sy mengaku yang sy biarkn dia berjalan sorang diri. namun sy tetap ade bersama cume sy berjalan sedikit seloo, seloo sehingga dia tak larat untuk pinpin sy jalan seiringan dengan dia, mungkin dia dah tak larat nak tunggu sy. tak larat nak tarik sy. tak larat nak pujuk sy. tak larat nak beri semangat pade sy. tak larat untuk segala galanya sekali gus membuatkan dia letih tahap kepenatan. sampi la dia keluarkan satu ayat yang betul, betul membuka mate sy. membuka minda sy. masih..... masih ternampak lagi ayat tersebut. nampak~

"tak akan ku jadi pengemis cintamu. akan ku buktikan.... kepadamu"

owhh.... baru sy paham. baru sy mengerti yang dia dah penat. dah letih. dah tak mawu jadi pengemis cinta sy. mesti ramai yang kate itu sekadar ayat. ayat dari lirik lagu. yaa... memang pun. lirik lagu Ella-Pengemis Cinta. tapi ape motif dia kalau bende tu bukan ditujukan untuk sy. sy lebih mengenali dia. dia cume akan wujudkan status di FB kalau dia betul betul serabut kalau ade masalah yang ade kaitan dengan sy. kalau betul pun ditujukan pade sy, kenape sy tak take it easy je? take it easy??? wah.... tak rase tercabar ke bila orang yang kita sayang tu nak buktikan pade kite yang dia dah tak kan jadi pengemis cinta & akan buktikan benda tu dia akan lakukan. so kalau itu yang dia nak, ok laaa.... fine.... sy bagi dia ruang. ruang untuk membuktikan.

opsss..!! post kali ni bukan tentang dia kan? tentang december loor.... adehh.. terlebih sudaa. tak pe, tak pe. kite masukkan sikit sebab dia pun ade terselit dalam bulan december ni.  

ape ape pn

::Selamat Datang December::

sy akan tempuhi anda sekuat mungkin. sy masih ade Bonda yang sentiase ade dengan sy. masih ade adek adek yang boleh sy marah marah. ngeee~ masih ade kakak kakak yang kadang kadang agak berguna untuk sy & si awak awak yg boleh bergelak ketawe bersame. thanks to all..

teeEttt!!

--------------------------------------------------------------------
meh, mehh jamah mate sikit mehh~

ni la mak n ayah..
::sayang mereka banyak, banyak banyak::
::ketat, ketat, ketat::
(even ayh dh xde)

-----------------------------------------------------------------------------

  Kak Ngah bersama anak.
comey?ensem?
sebijik macam ayah dia..
::sayang jugak::

----------------------------------------------------------------------------

haaaa ni Kak Yang with her baby n husband.
::sayang lagi::

-----------------------------------------------------------------------

ini pula sy & adek adek..

boleh marah marah.

mereka cakap sy garang..

ngee~

::masih sayang::

----------------------------------------------------------------------

ini?

ini la si awak awak sy.

sape si awak awak??

sikerett laaaaa

---------------------------------------------------------------

haaaa ini pula sy

lalala~

comey + kuat = Dalila

HohoO~

(: